Lieve Pris,

De boodschap was, iets leuks schrijven over jou. Inmiddels zit Torval al op hete kolen, want ja, ik ben natuurlijk niet de snelste. En creativiteit is nou niet echt mijn sterkste kant. Dus na 100 pogingen en ideeën, wordt het toch maar gewoon een stukje schrijven.
Ik kan wel beginnen met het feit dat ik het ontzettend fijn vind hoe onze band de laatste jaren is gegroeid.
Vroeger was je toch wel moeder Pris, wist jij uiteraard alles beter en regelde alles wel even voor iedereen 😉

Een regeltante ben je altijd gebleven. Hierbij ben je altijd bereid om ook alles voor een ander te regelen. Waarbij je regelmatig jezelf voorbij loopt, omdat “nee” zeggen niet je sterkste kant is. Ach, zo blijft er altijd ruimte om te groeien en te leren. En anders kan je altijd nog het woordje “Nee” laten tatoeëren op je hand, zodat je het niet vergeet.

Wat ook niet veranderd is, is dat jij altijd wel je zaken op orde hebt. Structuur en orde zijn jouw grote vrienden. Iets wat deze chaoot op zichzelf al kan bewonderen. Hoe grappig is het dat dit tijdens de modeshows van jouw winkel spontaan andersom kan zijn. Jij die alles tegelijk wilt doen, van hot naar her rent en ik die dan boven, zonder enige vorm van chaos, de boel geordend houd.

Bedankt voor de leuke tante die je bent voor Rebecca, Vince en Mette. Soms zou ik het geheim wel willen weten, waarom jij met je 40e nog hip en jong bent en ik al jaren oud en saai ben in hun ogen.
Bedankt voor het klankbord dat je regelmatig voor mij bent.
En natuurlijk bedankt voor alle gezelligheid. Ik hoop dat in de toekomst, onze band hetzelfde mag blijven.

Liefs Debbie

We are two worlds apart
Look where we are
And what we’ve been through
Every time I’m down
You can make it right
No matter the distance
I want you to know
That deep down inside of me
No one else comes close to you

And that makes you larger than life!

^{*Backstreetboys}